|
شبی گفتم کی آید پیامش شوم در خیمه او میهمانش ببینم تاق ابروی کمانش ولی ناگه شدم اندر تب وتاب که گشت آرزویم نقش بر آب کجا کوری ببیند رنگ مهتاب اگر روزی شوم مهمان یارم زبس سوزانده ام قلب نگارم زخجلت کی سرم بالا توانم اگر بر روی من افتد نگاهش چه کردی از برایم شد سؤالش چه دارم تا بگویم در جوابش اگر گوید دلم شد مثل شیشه زدی بر نخل امیدم تو تیشه بسوزاندی دل ما را همیشه چه دارم تا بگویم در جوابش فقط گویم حلالم کن حبیبا غلط کردم نفهمیدم ببخشای + نوشته شده توسط علی
|
او که همیشه اشکهای ما را می بیند وبه ما تسلی می دهد. او که همه ما، عاشقانه او را صدا می کنیم و او به ماجواب می دهد. او که مارا دوست دارد نه به خاطر زیباییمان ؛ نه به خاطر معلوماتمان ونه به خاطر داراییمان ؛ و هیچ وقت ما رافراموش نمی کند حتی در لحظه مرگ ودر لحظه بیماری و تنهایی و حتی در لحظه ای که با ما قهر است .
+ نوشته شده توسط علی
|
کلاغه دلش گرفته بود ... + نوشته شده توسط علی
|
دیشب کسی برای توسجاده بازنکرد بغضی نترکید وگلویی صدا نکرد
ما را همین صدا نزدن بی خیال کرد ما را همین صدا نزدن باخدا نکرد
وقتی که دامن تو رها شدزدست ما دست گناه دامن ما را رها نکرد
در روزگار ما تو بیابان نشین شدی خاکم به سر که این دل ماحیانکرد
دیدند درد دین خدا را نداشتیم ما را کسی برای شهادت جدا نکرد
شرمنده ام که این دل بی بندوبارما جایی برای امدن یار باز نکرد + نوشته شده توسط علی
|
حال من بد نيست غم کم می خورم + نوشته شده توسط علی
|
+ نوشته شده توسط علی
|
قلبها را نمیتوان به آدم ها سپرد،آدم ها سختند... قلبها را باید به باران سپرد،باران هرگز بیوفا نخواهد شد. زیر باران مهربانی چشم ها را میتوان حس کرد و ترنم صدای عشق راشنید. زیر باران میتوان ستاره شدن را باور کرد.و آنها را چید. زیر باران زمین را آسمانی دید،با وسعتی از عشق. باران یعنی صدای گام های تو باران یعنی قلبهای ناآرام ابرها باران یعنی مهربانی حرف های تو باران یعنی گریه چشم های پاک باران یعنی صداقت صدای تو و آسمان را هوای نوازش خاک است. باران بهانه ست.
+ نوشته شده توسط علی
|
خداوند گفت... خداوند گفت:دیگر پیامبری نخواهم فرستاد،از آن گونه که شما انتظار دارید،اما جهان هرگز بی پیامبر نخواهد ماند و آن گاه پرنده ای را به رسالت مبعوث کرد. پرنده آوازی خواند که در هر نغمه اش خدا بود،عده ای به او گرویدند و ایمان آوردند. و خدا گفت:اگر بدانید، حتی با آواز پرنده ای میتوان رستگار شد. خداوند رسولی از آسمان فرستاد،باران نام او بود.آنگاه که باران،باریدن گرفت،آنان که اشک را میشناختند،رسالت او را دریافتند،پس بی درنگ توبه کردند و روحشان را زیر بارش بی دریغ خدا شستند. خدا گفت:اگر بدانید با رسول باران هم میتوان به پاکی رسید. خداوند پیام به باد فرستاد،تا روزی بیم دهد و روزی بشارت.روزی توفان شد و روزی نسیم، و آنان که پیام او را فهمیدند،روزی در خوف و روزی در رجا زیستند. خدا گفت :آن که خبر باد را میفهد،قلبش در بیم و امید میلرزد و قلب مومن این چنین است. خدا گلی را از خاک برانگیخت،تا معاد را معنا کند،و گل چنان از رستاخیز گفت که از آن پس هر مومنی که گلی را دید،رستاخیز را به یاد آورد. خدا گفت:اگر بفهمید، تنها با گلی قیامت قیامت خواهد شد. خداوند یکی از هزار نامش را به دریا گفت.دریا بی درنگ قیام کرد و سپس چنان به سجده افتاد که هیچ از هزار موج او باقی نماند،مردم تماشا می کردند،عده ای پیام دریا را دانستند،پس قیام کردند و چنان یه سجده افتادند، که هیچ از آنان باقی نماند. خدا گفت:آن که به پیامبر آب ما اقتدا کند،به بهشت خواهد رفت.
+ نوشته شده توسط علی
|
هربارخدا میگفت: " از قطره تا دریا راهی است طولانی .هر قطره را لیاقت دریا نیست ."
قطره عبور کرد و گذشت ، قطره پشت سر گذاشت ، قطره ایستاد و منجمد شد ،
قطره روان شد و راه افتاد ، قطره از دست داد و به آسمان رفت ،
وهر بار چیزی از رنج و عشق و صبوری آموخت .
تا روزی که خدا گفت : " امروز روز توست ، روز دریا شدن . "
خدا قطره را به دریا رساند .
قطره طعم دریا را چشید ، طعم دریا شدن را . اما ...
روزی قطره به خدا گفت : " از دریا بزرگتر ، آری از دریا بزرگتر هم هست ؟ "
خدا گفت: " هست . "
قطره گفت : " پس من آنرا می خواهم . بزرگترین را ، بی نهایت را . "
خدا قطره را برداشت و در قلب آدم گذاشت و گفت : " اینجا بی نهایت است . "
آدم عاشق بود ، دنبال کلمه ای می گشت تا عشقش را توی آن بریزد .
اما هیچ کلمه ای توان سنگینی عشق را نداشت .
آدم همه عشقش را توی یک قطره ریخت . قطره از قلب عاشق عبور کرد .
و وقتی که قطره از چشم عاشق چکید ،
خدا گفت : "حالا تو بی نهایتی ؛ زیرا که عکس من در اشک عاشق است ." + نوشته شده توسط علی
|
از غم عشق چه می باید کرد...؟ به دمی ،دیداری میتوان راضی شد... به تمنای نگاهی میتوان تشنه جان بازی شد... از دو خط نامه سرد می توان داغ شد... شعله کشید،از جهنم گذری کرد و گذشت. به گذر گاه رسید... به گذر گاه تباهی... وز جنون فریاد زد:ای عاشق در انتظار چه نشسته ای؟ در انتظار بادهای بهاری ...باران های پاییزی...؟ در انتظار کدامی؟ انتظار بیهوده است... پنجره را باز کن... جدار را بشکن... و فاصله ها را، به فاصله بسپار... تا پایان ... پایان ها مانده است. این است انتظار ... این است زندگی...
+ نوشته شده توسط علی
|
درزمانی که کنی قصد گناه گر کند کودکی از دور نگاه
شرم داری زگنه درگذری پرده عفت خویش را ندری
شرم بادت که خداوندجهان که بود واقف اسرار نهان
به تو باشد نظرش گاه به گاه تو کنی درنظرش قصدگناه
+ نوشته شده توسط علی
|
اگر من جاي او بودم . همان يك لحظه اول، كه اول ظلم را ميديدم از مخلوق بي وجدان جهان را با همه زيبايي و زشتي، به روي يكدگر، ويرانه ميكردم عجب صبري خدا دارد ! اگر من جاي او بودم كه در همسايه صدها گرسنه چند بزمي گرم عيش و نوش ميديدم نخستين نعره مستانه را خاموش آن دم ، بر لب پيمانه ميكردم . عجب صبري خدا دارد ! اگر من جاي او بودم كه مي ديدم يكي عريان و لرزان، ديگري پوشيده از صد جامه رنگين زمين و آسمان را واژگون مستانه ميكردم عجب صبري خدا دارد ! اگر من جاي او بودم نه طاعت ميپذيرفتم نه گوش از بهر استغفار اين بيدادگرها تيز كرده پاره پاره در كف زاهد نمايان ، سبحه صد دانه ميكردم عجب صبري خدا دارد ! اگر من جاي او بودم براي خاطر تنها يكي مجنون صحرا گرد بي سامان هزاران ليلي ناز آفرين را كو به كو، آواره و ديوانه ميكردم عجب صبري خدا دارد ! اگر من جاي او بودم بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان سراپاي وجود بي وفا معشوق را، پروانه ميكردم عجب صبري خدا دارد ! اگر من جاي او بودم بعرش كبريايي، با همه صبر خدايي تا كه ميديدم عزيز نابجايي، ناز بر يك ناروا گرديده خواري ميفروشد گردش اين چرخ را وارونه ، بي صبرانه ميكردم عجب صبري خدا دارد ! اگر من جاي او بودم كه ميديدم مشوش عارف و عامي ز برق فتنه اين علم عالم سوز مردم كش بجز انديشه عشق و وفا ، معدوم هر فكري در اين دنياي پر افسانه ميكردم عجب صبري خدا دارد ! چرا من جاي او باشم همين بهتر كه او خود جاي خود بنشسته و تاب تماشاي تمام زشتكاريهاي اين مخلوق را دارد وگرنه من بجاي او چو بودم يكنفس كي عادلانه سازشي ، با جاهل و فرزانه ميكردم
عجب صبري خدا دارد ... عجب صبري خدا دارد + نوشته شده توسط علی
|
 شاید آن روز که سهراب نوشت : تا شقایق هست زندگی باید کرد
خبری از دل پردرد گل ِ یاس نداشت
باید اینجور نوشت :هر گلی هم باشی چه شقایق ، چه گل پیچک و یاس زندگی اجبارست ! + نوشته شده توسط علی
|
|
درباره وبلاگ
راز با یار بگو
........در دل شبهای غریبی تکیه بر دوست نکن ........همرهی جز یار نداری
|
عجب صبري خدا دارد !
